بیدارم کن: بر اساس سفر امام رضا (ع) از مدینه به مرو در سال 200 هجری

«به جلودی می گویم: از چه می ترسی؟ جلودی سرم فریاد می زند: از تو، از ابوالحسن، از تک تک این سربازها که ممکن است ظاهرا سرباز من، اما در باطن، طرف دار ابوالحسن باشند، از این ماه که انگار فقط برای ابوالحسن است که نورافشانی می کند، از این خاکی که زیر پایم منتظر فرمان ابوالحسن است تا چشمه هایش را نشان دهد، از این باد که در دست ابوالحسن آرام می گیرد، از آن گنجشک، از آن سکه، از آن آهو، از آن شیر، از همه چیز می ترسم رجاء! چون مسئولیت ابوالحسن با من است؛ چون ابوالحسن یارانی دارد که تمام راه ما را تعقیب کرده اند تا در جایی مناسب، بر سر و رویمان بریزند و امامشان را از چنگمان درآورند...»