بوردیو در این درس گفتارها برای واژه دولت، به دو معنا اشاره می کند: یکی معنای محدود آن در فرهنگ لغت، که به معنی «مدیریت کلان» است، یعنی به گفته وی «مجموعه ای از مدیریت وزارتخانه ها، نوعی از حکومت»؛ و از طرف دیگر، دولت برای بوردیو معنای کلی تر دارد: «دولت اقلیمی ملی و مجموعه ای از شهروندان و تابعین». وی اما دو معنا را مؤید یکدیگر می دهند و شکل گرفتن دولت به معنای محدود را با شکل گیری دولت به معنای کلی آن ممکن می داند.
کتاب حاضر که نخستین اثر جمع آوری شده از مجموعه سمینارها و کلاس های بوردیو است، دربردارنده بُعدی دیگر از مجموعه پژوهشگاهی بوردیو درباره تصوری مغشوش به نام دولت است. درباره تفکری که سعی در کسب اعتبار برای خود دارد. آن چنان که بوردیو اشاره می کند، دولت ساختاری است که می خواهد مردم آن را به عنوان «صلاح اجتماعی» در طیف های گوناگون اجتماعی به رسمیت بشناسند، اما پیش از هر چیز، پیش از حتی خیر و صلاح اجتماعی، آنچه برای دولت مهم است، حفظ نظم اجتماعی موجود است. وی تلاش می کند دولت را از پشت پرده هایی که در آنپنهان شده است بیرون بکشد و حقیقت آن را به ما معرفی کند. می خواهد به ما بگوید که اگرچه نمی بینیم، اما دولت بیش از آنچه تصور می کنیم در زندگی ما نقش دارد، نقشی تعیین کننده و گاهی تمامیت خواه...