شهربانو

وقتی مادر شدی این دل شوره ها می شوند مثل نفس کشیدنت. اول فکر می کنی همین 5 ماه و 6 ماه و 2 سال و 4 سال و 7 سال که بگذرد راحت می شوی اما راحتی ندارد. خوشی دارد اما راحتی نه. دل شوره اول که برای آروق و تب و گرمی و سردی بچه است با خود بچه بزرگ و بزرگ تر می شود. راحتت کنم مادر بودن، بدون دل شوره ی بچه ها اصلا صفایی ندارد. البته عبدالله هم چشم انتظار برگشت ابراهیم بود اما مثل من بروز نمی داد. نمی دانم شاید حس می کرد پشت اش کمی خالی شده شاید هم مثل کسی شده بود که عصایش ترک برداشته. نمی دانم ولی هر چه بود او هم بی تاب برگشتن ابراهیم بود. یک بار توی جمع مان گفت: خدا نگهدار ابراهیم باشد کار خوبی کرد همین سیم های برق را با لوله خرطومی پوشاند وگرنه توی باران امسال حتما می پوسیدند.