نهضت حسینی در پرتو قرآن: روضه های قرآنی

در بخشی از این کتاب درباره نماز امام حسین (ع) در روز عاشورا می خوانیم: امام حسین نه تنها خود نماز خواند، بلکه نمازهای نمازگزاران را نماز کرد.در حدیث می خوانیم: سه چیز موجب قبولی نماز است: حضور قلب، نماز نافله و تربت سیدالشهدا. امام حسین به خواهرش زینب فرمود: در نمازت مرا فراموش نکن و
به من دعا کن. نماز باید در جامعه و علنی اقامه شود «اَقِیمُوا الصَّلاَة» و امام حسین (ع) با آنکه می توانست در خیمه نماز بخواند و با اینکه نمازش شکسته بود، در مقابل جمعیت نماز بپا داشت.

هنگام اقامه نماز در ظهر عاشورا، حدود 30 تیر به سوی حضرت رها شد، یعنی در برابر هر کلمه از حمد و رکوع و سجده، تقریباً یک تیر به سوی امام پرتاپ شد. به راستی نماز چیست که عصر تاسوعا هنگامی که به سیدالشهدا اعلام حمله می شود، حضرت طی چند نوبت گفت وگو جنگ را یک روز به تأخیر می اندازند «أنّی اُحِبّ الصَّلاة» و می فرمایند: من نماز را دوست دارم. بسیاری از ما نماز می خوانیم، ولی چقدر نماز را دوست داریم؟