رابطه عرفان، اخلاق و توسعه از دیدگاه امام خمینی قدس سره

«با کدام قلم بیان می توان از عزیزانی که سنگرهای جنگ را به محراب مسجد و معراج الی الله تبدیل کردند، ثنا کرد. گیرم که قلمفرسایان هنرمند بتوانند میدان های شجاعت و دلاوری آنان و قدرت و جسارت فوق العاده آنها را در زیر آتش مسلسل ها و توپها و تانک ها ترسیم نمایند و نقاشان و هنر پیشگان بتوانند پیروزی های هنرمندانه آنان را در آن شب های تار در در مقابل موشک ها و بمب افکن های دشمن غدار و عبور از پیچ و خم های سیم های خاردار و کوه های سر به فلک کشیده و بیرون کشیدن دشمنان خدا از سنگرهای بتونی و مجهز به جهازهای پیشرفته را مجسم نمایند، لکن آن بعد الهی عرفانی و آن جلوه معنوی ربانی که جانها را به سوی خود پواز می دهد و آن قلب های ذوب شده در تجلیات الهی را با چه قلم و چه هنر و چه بیانی می توان ترسیم کرد. راستی این غربیان و شرقیان و غرب -زدگان و شرق زدگان و ملی گرایان، این فداکاری ها را با این بعد معنوی و روح عرفانی و عشق الهی با چه چیزی توجیه و تحلیل می کنند؟» صحیفه نور، ج 18، ص 230