این کتاب در چهار فصل تدوین شده و نویسنده در فصل نخست به مبانی نظری پژوهش، در فصل دوم به تصویر هنری و مبانی و کارکردها، در فصل سوم به بحث اصلی پژوهش یعنی آفرینش هنری و سازوکار های آن در نهج البلاغه و در فصل چهارم و پایانی به گونه های تصویر در نهج البلاغه پرداخته است.
نگارنده کتاب در مقدمه این کتاب به بررسی چگونگی شکل گیری آفرینش هنری در متن نهج البلاغه پرداخته و عنوان کرده است که آفرینش هنری که بر اصل تصویر هنری بنا شده است، یعنی بررسی سازوکار های شکل گیری آفرینش ادبی و هنری در یک متن می باشد.
نویسنده در مقدمه عنوان کرده است: متن نهج البلاغه از این حیث، متنی است سرشار از زیبایی های ادبی و هنری که حکایت از گوینده ای دارد با توانایی و حسّ ادبی سرشار که سخن بی هیچ تکلفی بر زبانش جاری می گردد.