فناوری و دیدگاه علمای حوزه علمیه: بررسی میدانی براساس روش نظریه بنیانی

این اثر از دو جهت دارای اهمیت است، ابتدا روش نظریه بنیانی را به عنوان روشی کیفی در انجام امور پژوهشی معرفی می ‌نماید. با کمک این روش می ‌توان به نظریه ‌سازی در علوم انسانی پرداخت. یکی از نیازهای جامعه علمی کشور، نیاز به بومی و اسلامی ‌سازی علوم انسانی است. این نیاز با کمک ابزار و روش نظریه بنیانی قابل دستیابی است. اهمیت دیگر این نوشتار کار پژوهشی است که با استفاده از این روش و مصاحبه با علمای حوزه علمیه قم و تجزیه و تحلیل آن صورت گرفته است.

این پژوهش تلاش دارد تا رویکرد علمای دین نسبت به فناوری ‌های جدید را به ‌عنوان مطالعه ‌‌ای در باب رویکردهای مطرح در جامعه‌ شناسی فناوری ارائه نماید. محققان و دانشجویان، به ‌ویژه در مقاطع تحصیلات تکمیلی با استفاده از این روش می ‌توانند با ابزار کاربردی نظریه‌ سازی در علوم انسانی اسلامی و بومی آشنا شوند و این روش را در مطالعات خود به کار ببرند.