در بخشی از این کتاب آمده است: «چنان که دیدیم نکته قابل توجه در مواجهه عالمان شیعی با فلسفه غرب، رویکرد منطقی و عقلانی با آن فلسفه است. آن برخورد غیر منطقی و خشن و طرد هر اندیشه نو که در قشریونی چون سلفیه می بینیم در این جا رخ نداد؛ چنان که خود باختگی و مجذوب شدن در برابر این افکار و فراموش کردن هویت و میراث بومی و اسلامی خود که در برخی روشن فکران غرب زده می بینیم، در میان این دسته از عالمان دینی جایی ندارد. آن ها نه مجذوب فلسفه غرب شدند، نه یک سره آن را انکار کردند و نه نادیده اش گرفتند. کوشش برای فهم، اهتمام و نقد و مقایسه و سرانجام تلاش بر ارائه نظریات بدیل اسلامی، گام هایی است که آن ها کوشیدند در این راه بردارند. سر این مطلب، وجود سنت فلسفی نیرومند در ایران اسلامی و شیعی است».
معرفی محصول
این مجموعه مرکب از پانزده مقاله برگزیده این همایش است که در سه محور و بخش اصلی، تقدیم علاقه مندان شده است. بخش اول از شش مقاله ترکیب یافته است و می کوشد ماهیت روشن فکری حوزوی و نسبت آن با دیگر اشکال و قرائت های روشن فکری را روشن کند. بخش دوم با نگاهی تاریخی و اجتماعی به زمینه های شکل گیری جریان های روشن فکری، به ویژه روشن فکری حوزوی می پردازد. و بخش پایانی که از چهار مقاله فراهم آمده است به برخی چهره های روشن فکری حوزوی اختصاص دارد که البته خالی از نگاه تاریخی و اشاره به شرایط اجتماعی ـ سیاسی حاکم بر زمانه آنان نیست.