اقتصاد ساختارگرایی جدید: چهارچوبی برای بازاندیشی توسعه و سیاست گذاری

معرفی کتاب «اقتصاد ساختارگرایی جدید»

کتاب «اقتصاد ساختارگرایی جدید» به معرفی رویکردی می‌پردازد که توسعه اقتصادی را در پیوندی مستقیم با تحول ساختار اقتصادی و تغییر در منابع و فناوری‌های یک کشور تحلیل می‌کند. این دیدگاه بر این باور است که ساختار هر اقتصاد، متناسب با منابع در اختیار آن شکل می‌گیرد و رشد پایدار تنها از مسیر دگرگونی مستمر در این ساختار و بهره‌گیری از نوآوری‌های تکنولوژیک امکان‌پذیر است.

در این چارچوب، بخش خصوصی زمانی می‌تواند در صنایع سازگار با مزیت نسبی کشور سرمایه‌گذاری کند که بازار قادر باشد قیمت عوامل تولید را به‌درستی منعکس کند. در کنار آن، دولت نیز باید نقشی فعال و تسهیل‌کننده در فرآیند تحول ساختاری ایفا کند و زمینه‌های لازم برای توسعه بخش‌های مختلف اقتصادی را فراهم آورد.

نویسنده در این اثر، موضوعاتی همچون سرمایه خارجی، توسعه انسانی، آزادسازی تجارت خارجی، سیاست‌های مالی، سیاست نرخ سود و سیاست پولی را از منظر اقتصاد ساختارگرایی جدید بررسی کرده و آن‌ها را با دیگر نظریه‌ها و رویکردهای توسعه مقایسه می‌کند.

«اقتصاد ساختارگرایی جدید» تلاشی برای معرفی آنچه «موج سوم تفکر توسعه» نامیده می‌شود، به شمار می‌آید. این رویکرد با بهره‌گیری از تجربه‌های موفق و ناموفق کشورهای مختلف در دهه‌های گذشته، چارچوبی نئوکلاسیکی برای مطالعه عوامل شکل‌دهنده ساختار اقتصادی و پویایی‌های تحول آن ارائه می‌دهد و می‌کوشد مسیرهای دستیابی به توسعه پایدار را تبیین کند.