تابستان عاشقان

«در خانه مادری»
در خانه مادری
عکسم به من زل می زند
و دست از پرسش بر نمی دارد:
تو ای میهمان من، آیا خود منی؟
آیا تو بیست سالگی عمر منی؟
بی عینک طبی و بی چمدان؟
روزنه ای در دیوار حصار کافی است
تا ستارگان
ذوق زل زدن در جاودانه را به تو بیاموزند،
میهمان من، آیا تو با منی؟
همان گونه که بودیم؟
کدام یک از ما، از خطوط چهره اش دست شست؟
آیا سُم اسب سرکش بر پیشانی ات را در یاد داری؟
یا آنکه نشان زخم را، با مونتاژ پاک کردی؟
تا در عکس، زیبا به نظر آیی؟
آیا تو خود منی؟
آیا قلب شکافته ات، به نی قدیمی و پر سیمرغ را در یاد داری؟
آیا وقتی راهت را تغییر دادی،
قلبت را نیز
تغییر دادی؟