بعدی
بعدیبازگشت
بعدیبازگشت

روان‌ شناسی سیاسی تجاوز جنسی در جنگ (مطالعه موردی جنگ بوسنی)

فرهنگ و اندیشه

ناشر صاد

نویسنده اینگر شلزباک

مترجم فاطمه روح‌ الامینی

سال نشر : 1400

تعداد صفحات : 260

خرید پیامکی این محصول
جهت خرید پیامکی این محصول، کد محصول، نام و نام خانوادگی، آدرس و کد پستی خود را به شماره زیر ارسال نمایید: کد محصول : 9340610003022
32,500 تومان
افزودن به سبد سفارش

معرفی کتاب

کتاب روان شناسی سیاسی تجاوز جنسی در جنگ نوشته اینگر شلزباک است. این کتاب با ترجمه فاطمه روح‌الامینی منتشر شده است.

این کتاب قصد دارد با بیان برخی مطالعات روان‌شناسی سیاسی در زمینهٔ تجربه‌ های تجاوز جنسی در جنگ بوسنی، این مطالعات را در بافتار سیاسی و نظری وسیع‌تری مفهوم‌آفرینی کند.

نویسنده در کتاب روان‌شناسی سیاسی تجاوز جنسی در جنگ با بررسی تجربی و مطالعه موردی بوسنی، یک چارچوب مفهومی برای شناخت خشونت جنسی در جنگ و تأثیرات آن ارائه می‌دهد. یک الگوی روشمند را برای مطالعه خشونت جنسی در جنگ از دیدگاه سیاسی و روان‌شناختی پیشنهاد می‌کند.

او با رویکرد جامع خود نسبت به تجارب بوسنی، قربانی‌شدن را مفهوم‌آفرینی می‌کند . این فرض را که مطالعه خشونت جنسی به‌دلیل سکوت قربانی کار بسیار دشواری است، به چالش می‌کشد.

به بیان دقیق‌تر، نویسنده نشان می‌دهد که شیوه‌ های بسیاری برای شناخت تجاوز جنسی در جنگ و تأثیرات آن وجود دارد. بی آن که امنیت و حریم خصوصی قربانیان به خطر بیفتد.

این کتاب راه‌های شکل‌گیری تجارب فردی از تجاوز جنسی در جنگ را برحسب گفتمان‌ ملی و بین‌المللی درمورد جنسیت، مسائل جنسی و سیاست نشان می‌دهد.

بوسنی و هرزگوین جامعه‌ای است عمیقاً چندبخشی با آیندهٔ متزلزل، گذشتهٔ حل‌نشده و اوضاع کنونی آشفته. توافق‌نامه چارچوب کلّی صلح (از این پس توافق‌نامهٔ دیتون نامیده می‌شود) که در دیتون، اوهایو مورد مذاکره قرار گرفت و 14 دسامبر 1995 در پاریس به امضا رسید، با مطرح‌کردن نحوهٔ بازسازی بوسنی و هرزگوین پس از جنگ به‌عنوان کشوری جدید، نقش مختلف سازمان‌ها و آژانس‌های بین‌المللی را در این پازل مشخص کرد.

این توافق‌نامهٔ صلح موجب ایجاد کشوری بسیار تشریفاتی شده است با دو نظام حکومتی، پلیس و آموزش و پرورش موازی و نهادهای فدرال به‌علاوهٔ دو سطح نهاده. مؤلّفه‌های غیرنظامی مندرج در 11 الحاقیهٔ توافق‌نامهٔ دیتون تحت نظارت سازمان‌های بین‌المللی وابسته به سازمان ملل متحد بودند. درحقیقت، بوسنی و هرزگوین به یک کشور تحت‌الحمایه بین‌المللی تبدیل شد که ارتش کشور تحت نظارت نیروهای اس اف او آر ناتو و پلیس آن تحت نظارت کارگروه ویژهٔ پلیس بین‌الملل سازمان ملل متحد قرار داشت و انتخابات و نهادهای دموکراتیک تحت نظارت سازمان امنیت و همکاری اروپا و مقام نمایندهٔ ارشد بودند. این سازمان‌های مختلف باهم و طی بزرگ‌ترین عملیات تاریخ در بوسنی مداخله کردند.

این عملیات مختلف طی سال‌ها موجب تغییرات مختلفی شده‌اند. مأموریت نمایندهٔ سازمان ملل متحد در بوسنی و هرزگوین در پایان سال 2002 خاتمه یافت و مسئولیت‌های قبلی آن به اتحادیهٔ اروپا محول شد. به‌عنوان بارزترین نمونه این گذار می‌توان به جایگزینی کارگروه ویژهٔ پلیس بین‌الملل سازمان ملل متحد با نمایندهٔ پلیس اتحادیهٔ اروپا اشاره کرد که اختیاراتش نسبت به کارگروه ویژهٔ پلیس بین‌الملل سازمان ملل متحد کمی متفاوت است. (مشخص‌تر بر روی بازگشت آوارگان و مبارزه با جنایت سازمان‌یافته در منطقه تمرکز می‌کند.) گذار به اتحادیهٔ اروپا در بخش نظامی نیز انجام شده است و انتقال مسئولیت و پرسنل در دسامبر 2004 و تحت نام نیروی اتحادیهٔ اروپا در بوسنی و هرزگوین انجام گرفت. هدف کلّی این تحوّلات عبارت است از پذیرش مسئولیت در قبال ایجاد یک مسئلهٔ مشخصاً اروپایی و تضمین این نکته که توسعهٔ این کشور می‌تواند منجر به عضویت آن در اتحادیهٔ اروپا شود. علاوه‌بر هیئت‌های بین‌المللی متعددی که در این کشور حضور دارند، یک بخش غیردولتی قدرتمند نیز وجود داشته است. در سال 2000، شورای بین‌المللی سازمان‌های داوطلبانه، فهرست 182 سازمان بین‌المللی غیردولتی را اعلام کرد؛ به‌علاوه، 325 سازمان غیردولتی محلی وجود دارند که بودجهٔ آن‌ها عمدتاً توسط سازمان‌های خارجی تأمین می‌شود. به‌هرحال، طی سال‌های گذشته، بسیاری از این سازمان‌ها دریافته‌اند که حامیان مالی بین‌المللی نسبت به دیگر مناطق جهان علاقهٔ چندانی به سرمایه‌گذاری در بوسنی و هرزگوین ندارند. درنتیجه، بسیاری از سازمان‌های مردم‌نهاد مجبور شده‌اند فعّالیت‌ها و تعداد کارمندان خود را کاهش داده و حتّی تعطیل کنند.

در میان همهٔ این تحوّلات، تلاش‌هایی برای کمک به قربانیان خشونت جنسی با ترکیبی از حمایت بین‌المللی، مشوق‌های داخلی و دادخواهی حقوقی داخلی و بین‌المللی انجام شده است. به‌هرحال، گزارش سازمان عفو بین‌الملل از سال 2009 تصریح می‌کند که با وجود تلاش‌های بسیار هنوز هم راه طولانی برای القای حس عدالت در قربانیان جنایات خشونت جنسی در جنگ وجود دارد. هنگامی‌که موضوع جنایات جنگی ازجمله جنایات خشونت جنسی مطرح می‌شود، نگرانی آن‌ها مخصوصاً ناشی از عدم‌پیشرفت حقوقی است: «به علت ساختار اجرایی کشور، دادخواهی جنایات جنگی ممکن است در 10 دگاه استانی در فدراسیون بوسنی و هرزگوین42، پنج دادگاه بخش در جمهوری سرپسکا و دادگاه بَدَوی منطقهٔ برکو انجام شود. (عفو بین‌الملل، 2009: 18) این امر موجب تصوّرات و مجازات مختلف برای جنایات خشونت جنسی و همچنین حفاظت از شاهدان در یک کشور می‌شود.
  • زبان کتاب
    فارسی
  • شابک
    978-622-7459-26-5
  • سال نشر
    1400
  • چاپ جاری
    1
  • تاریخ اولین چاپ
    1400
  • شمارگان
    1000
  • نوع جلد
    جلد نرم
  • قطع
    رقعی
  • تعداد صفحات
    260
  • ناشر
  • نویسنده
  • مترجم
  • وزن
    312
  • تاریخ ثبت اطلاعات
    12 1400
  • تاریخ ویرایش اطلاعات
    13 1400
  • شناسه
    93406
کاربر گرامی توجه داشته باشید که این بخش صرفا جهت ارائه نظر شما در رابطه با همین مطلب در نظر گرفته شده است. در صورتی که در این رابطه سوالی دارید و یا نیازمند مشاوره هستید از طریق تماس تلفنی و یا بخش مشاوره اقدام نمایید.
نام و نام خانوادگی
پست الکترونیک
نظر
کد امنیتی
محصولات مرتبط
بازدیدهای اخیر شما