نسبت بین کار هنری، عالم، حقیقت و صورت نوعی تفهیمی که لازمه هر مواجهه ای با کار هنری است. به نحو قابل ملاحظه ای توسط هیدگر در سرآغاز کار هنری توضیح داده شده است. هیدگر در این رساله می کوشد نشان دهد که هنر عامل ضروری تلاش انسان برای نیل به فهمی اصیل از خویش است. در اینجا این مطلب بیان شده است که سرآغاز (یعنی آنچه ظهور یک شی را آن گونه که هست ممکن می سازد) کار هنری و هنرمند هردو باید در هنر جستجو شوند. هیدگر برای پاسخ به پرسش هنر چیست، به آزمون موجودی می پردازد که هنر در آن متحقق می شود و خود را نشان می دهد و آن همان کار هنری است.