چرا از به خاک افکنده شدن امام حسین(ع) یاد میکنیم وآن را در مقتل می خواندیم؟ ناله ها و شیون های دلخراش! ماجرا را صحنه به صحنه می خوانیم تا واقعیت را پیش رو آوریم، خطر ستم پیشگان و سنگدلی شان را دریابیم و همچنین ابعاد فداکاری و تاثیر آن را بفهمیم.پس، ما تنها به شیون بسنده نمی کنیم و حسین(ع) را تنها شهید اشک ها نمی دانیم و برآنیم که تکلیف ما فقط با عزاداری به انجام نمی رسد.اگر در تاریخ نبرد حق و باطل، واقعه کربلا را از مقطع زمانی خودش خارج کنیم و آن را با گذشته پیوند دهیم، به طور طبیعی حادثه با آینده هم پیوند می خورد؛ چنان که می گوییم حسین(ع) وارث آدم(ع) و نوح(ع) و ابراهیم(ع) و موسی(ع) وعیسی(ع) و محمد(ص) است.