کتاب حاضر، ترجمه ای از کتاب «نظم اشیا، دیرینه شناسی علوم انسانی»، نوشتة «میشل فوکو» است. فوکو از طلایه داران اندیشة پست مدرن است که در این کتاب تلاش دارد، نشان دهد که در هر فرهنگ، بین استفاده از آن چیزی که می توان آن را قوانین نظم بخش نامید و تأمل بر روی خود نظم، تجربة ناب نظم و حالت های وجودی آن قرار دارند. وی در توضیح این مطلب نشان می دهد که به چه شیوه ای فرد ـ برخلاف شیوه های مرسوم ـ زبان را چنان که صحبت شده است، مخلوقات طبیعی را چنان که ادراک شده اند، دنبال می کند؛ همچنین به چه شیوه ای فرهنگ هر انسانی وجود نظم را آشکار می سازد و چگونه موجودات زنده، ماندگاری شان را به انواع حالت های نظم مدیون هستند. وی در واقع درصدد اثبات این مسئله است که دانش در کدامین فضای نظم تشکیل شده است.