خاطرات امام جمعه پاوه از دوران دفاع مقدس

به گزارش پاتوق کتاب فردا به نقل از پایگاه خبری سوره مهر، ماموستا ملاقادر قادری از جمله کسانی است که در دوران شکستن حصر پاوه، مجاهدت‌ های فراوانی را انجام داد و کتاب خود را تاریخ مردم پاوه می‌ داند که رشادت، فداکاری، مقاومت و ایستادگی مردم این دیار را نشان می‌ دهد. علی رستمی نویسنده کتاب «ماموستا» اظهار می‌ کند: این کتاب ره‌ آورد چهارده سفر من به پاوه است. سفرهایی چهار و پنج و شش‌ روزه و سفری به‌ یادماندنی در ماه مبارک رمضان (تابستان ۱۳۹۴) که ۱۱ روز به طول انجامید. وی افزود: در آن سفر بود که کتاب زندگی‌ نامه و خاطرات ماموستا حاج ملا قادر قادری شکلی واقعی به خود گرفت. در تکمیل بعضی از وقایع و خاطرات در این کتاب نگارنده گاه با مراجعه به اسناد و آرشیو مطبوعات و بعضی از کتاب‌های مرجع ماموستا را یاری داده‌ و گاه این یادآوری‌ها موجب زایش مطالب مفید و خاطرات فراموش‌ شده و قابل تأمل شده است. رستمی در ادامه اظهار داشت: این کتاب حاصل بیش از ۲۰۰ ساعت مصاحبت و گفت‌وگوی حضوری و تلفنی است که از راوی به امانت گرفتم؛ امانتی که حرمت قلم را نگه دارم و آنچه را او می‌گوید پرورش دهم و با ملاحظات او بر کاغذ جاری کنم و هدف کتاب را روشنگری و رفع ابهام بدانم. در تدوین این کتاب، گاه بسیاری از متون با بازنگری و نگاه دقیق راوی چندین بار دچار تغییر شده است و این تغییر نه حذف بوده و نه اضافه؛ بلکه با حفظ اصل واقعه حیثیّت و آبروی مؤمنی خدشه‌ دار نشده است. در بخشی از کتاب ماموستا روایت می‌ کند:« عضوی از اعضای ستاد پشتیبانی جبهه و جنگ پاوه بودم و در جلسه ستاد تصمیم به فراخوان و دعوت به اجتماعی عمومی برای توجیه سیاسی_نظامی قبول قطعنامه و هجوم منافقین به قصر شیرین و سرپل ذهاب در عملیات مرصاد گرفتیم. بعد از ظهر سه‌شنبه 4 مرداد با ماشین‌های بلند گودار مردم پاوه را به این اجتماع عمومی در مسجد جامع فرا خواندیم. بلندگو در شهر مرتب اعلام می‌کرد: «توجه! توجه! مردم مسلمان پاوه توجه فرمایید! اعضای ستاد پشتیبانی جبهه و جنگ شهرستان پاوه در ساعت چهار و نیم بعد از ظهر امروز در محل مسجد جامع اوضاع سیاسی_ نظامی منطقه را به اطلاع شما خواهد رساند» آن روز پیر و جوان پاوه در مسجد حاضر شدند تا از تصمیم بزرگی آگاه شوند و همچنین برای دفاع از شهر و منطقه و کشور خود نیز تصمیم بگیرندو بعد از تلاوت قرآن توسط جناب آقای ملا حبیب کریمی، پشت تریبون رفتم و در حد توانم درباره پذیرش قطعنامه با مردم صحبت کردم و قبول آن را نشانه تدبیر جمهوری اسلامی در ادامه دفاع از کیان کشور خواندم. مردم از حمله منافقین و ورود آنان به بخشی از مناطق غرب در اسلام آباد اطلاع داشتند و مشتاق کسب اطلاعات بیشتر وقایع جنگ بودند.»